Toepassingskaart 6 - Interculturele Communicatie

In themabijeenkomst 4 'interculturele communicatie' moesten we naar aanleiding van het zien van een filmpje adviezen opstellen waarvan wij dachten dat dit handig is bij een goed intercultureel gesprek. De adviezen hieronder zijn de adviezen die wij handig vonden bij een goed intercultureel gesprek.

- Op het niveau van de ouders blijven praten
- Ouders op hun gemak stellen en welkom heten
- Verhaal van de ouders aanhoren, niet er doorheen praten
- Open houding
- Werk van het kind erbij pakken
- Luisteren, Samenvatten, Doorvragen
- Bij het weggaan van de ouders achter het bureau vandaan komen
- Bij een moeilijk gesprek, het gesprek eerst laten bezinken
- Van de leerling blijven uitgaan
- Inleven in de ander en alles ook serieus nemen wat er gezegd wordt
- Iets met de klachten doen en deze ook opschrijven
- Zoveel mogelijk uit de ouders laten komen

Met deze adviezen in ons achterhoofd is er een afspraak gemaakt met de mentor van Jennifer Stephanie, waar we deze adviezen aan hebben voorgelegd. Het volgende is uit dit gesprek gekomen.

Op het niveau van de ouders praten heeft volgens Stephanie heel erg te maken met het aanpassen van je taalgebruik wat ook gebeurd tijdens oudergesprekken. De ouders welkom heten en een open houding tijdens het gesprek hebben is erg belangrijk en dit zijn dan ook goede adviezen, die ook in de praktijk van toepassing zijn. Dit is vanzelfsprekend. Hoewel we in de les tijdens een voorbeeld van een gesprek zagen dat thee aanbieden altijd handig is om het ijs te breken, wordt dit bij een 10 minuten gesprek op de Buutplaats niet gedaan. Dit is in de praktijk dus niet reeël, omdat het gesprek dan zowiezo langer zal duren dan 10 minuten. Het gesprek moet volgens Stephanie van twee kanten komen en het is handig als er niet door elkaar gepraat wordt. Niet alleen de leerkracht die door de ouders praat, maar zeker ook de ouders die door de leerkracht praten. Helaas gebeurt dit laatste nog weleens. Toch is ook dit advies reeël in de praktijk en dit komt dan ook in de praktijk voor. Het werk van het kind erbij pakken tijdens een gesprek hangt van de aard van het gesprek af. Dit is dus niet altijd van belang. Volgens Stephanie gebeurt dit vooral als het niet goed gaat met de leerling, dan is het gemaakte werk een bewijs, maar het kan er ook zeker bijgepakt worden als het wel goed gaat met de leerling. Meelopen naar de deur geeft volgens Stephanie echt het einde van het gesprek aan, het gesprek stopt bij de deur. Dit is vooral belangrijk na een slecht gesprek. Tijdens een gesprek wordt altijd uitgegaan van de ouders. Ook dit is dus een advies die wij hebben opgeschreven die ook in de praktijk is terug te vinden. Klachten van ouders worden opgeschreven. Dit is dus nogmaals een advies die wij in de les hebben opgesteld die ook in de praktijk voorkomt. Het is zowiezo handig om van het gesprek notities te maken. Het is wel noodzakelijk om van tevoren aan de ouders duidelijk te maken dat er wordt genotuleerd en wat er wordt opgeschreven. Dit is dus een aanvulling op ons advies.

Na de adviezen te hebben besproken, kwam Stephanie zelf ook nog met adviezen die handig zijn bij het voeren van een goed intercultureel gesprek. Als je volgens Stephanie van tevoren weet dat je een moeilijk gesprek moet gaan voeren doe je dit niet alleen. Als je halverwege het gesprek merkt dat het een moeilijk gesprek is waar nog meer over gepraat moet worden, dan wordt er een nieuwe afspraak gemaakt. De ouders krijgen dan wel een opdracht mee voor het volgende gesprek, dat dit gesprek niet weer op hetzelfde punt staakt en dat je dus niet verder komt in het gesprek en blijft hangen op hetzelfde punt.